Ankara baharından izlenimler, ERHAN KARAESMEN nin haberi Ayarlar

[yurtsever]

23. Ankara Uluslararası Müzik Festivali Kahire Senfoni-İdil Biret konseriyle başladı

Ankara baharından izlenimler

23. Ankara Uluslararası Müzik Festivali'nin açılışında Kahire Senfoni Orkestrası eşliğinde, Saint Saens'ın 5. Piyano Konçerto'sunu yorumlayan İdil Biret (solda) müzikseverleri büyüledi. İkinci akşam da Ruşen Güneş (sağda) ile Pelin Halkacı az rastlanan türden nefis bir viyola-keman dinletisi sundular.


23. Ankara Uluslararası Müzik Festivali açılış konseri renkli ve değişik bir orkestrayı konuk etti: Kahire Senfoni Orkestrası . And Vakfı adına açılış konuşmasını yapan üst yetkili Mehmet Başman 'ın ifadesine göre, Arap kültürü dünyasından ve Afrika kıtasından ilk kez bir topluluk Ankara'daki bir kapsamlı sanat etkinliğine katılıyordu. Anlamlı, hoş bir olaydı bu.

Mısır'da 1950'lerin ulusalcı tavırlı sosyo-politik gelişmeleri, evrensel müzik âleminde Mısır'ın da sesini duyurabilecek bir kurumlaşma ihtiyacını ortaya koymuş gibiydi. Kahire Konservatuvarı ve Senfoni Orkestrası bu dönemlerde kuruluyor. Ayrıca musiki yeteneği sergileyen genç insanların Batı Avrupa kentlerinin ve Rusya'nın prestijli konservatuvarlarına gönderilme süreci başlatılıyor. Bu çerçevede Paris'te eğitim alan değerli besteci Gamal Salama 'nın sevimli bir eseri açılış konserinde seslendirildi. Sonraki kuşaklardan, yine Paris eğitimli, orkestrada üst yöneticilik görevi de yapan Bayan İnes Abdel Dayem de bu yapıtın flüt sololarını başarıyla yorumladı.

İdil Biret yine büyüledi

İdil Biret son birkaç sezonu çok değişik ülkelerde fazlaca turne koşuşturmasıyla geçirdiği için Türkiye duraklamalarını nefes nefese çok dar zamanlara sığdırarak gerçekleştiriyor. ''Ce'' deyip bunun yanı sıra da büyüleyip gidiyor. Festival açılışındaki Saint Saens 5. Konçerto , çoğu Mısırlı, gerisi yetkin Rus müzisyenlerden oluşan ve Christoph Müller gibi düzgün ve kesin tempolu bir şefi olan Kahire Orkestrası'nın da sempatik eşliğiyle tam bir şölen oldu. İdil Biret, geçen ay CSO'da Rahmaninov-Paganini varyasyonlarında da, Ankara'da maalesef artık az rastlanır olan tıklım tıklım bir salonda, insanların ayaklarını yerden kesip gitmişti.

Uluslararası Müzik Festivali, Ankara baharına her yıl tatlı bir hava getirir. İstanbul'unkinin epey gerisinde, daracık bütçe olanaklarına karşın Sevda-Cenap And Vakfı 'nın azimli ve becerikli gayretleriyle yürür gider. Belli ölçülerde eksiği gediği olduğu ve eleştirilecek yönleri bulunduğu elbette düşünülebilir. Ancak uygar ve içten bir olaydır. Ankara sanat-kültür yaşamının, günümüzde yaygınlaşmış bir sözcükle ''marka'' sı olmuştur.

Yirmi beş yıllığına vakfın kullanımına verilmiş bulunan MEB Şûra Salonu da bu yerleşmiş olayın bir simgesidir. Kitle görkemine, iç mekânda boyut zarafetine sahip olmayan, kendi halinde bir salondur bu. Festival amaçlı kullanılmaya başlandığı dönemde ise bakımsızlıktan dökülüyordu. Vakfın gayretleriyle ve harcamalarıyla salon, koltuk kapasitesi de büyütülerek eli yüzü düzgün bir kullanım tesisine dönüşmüştür. Sanat-kültür sektörüne yaklaşımında ilkel bir acemilik ve kökten bir karşıtlık tavrı sergileyen günümüz iktidarının ilgili bakanlıklarının Şûra Salonu'nun akıllı ve çağdaş kullanımından kıvanç duymadığı anlaşılmaktadır. Salonun gelecekteki kullanımıyla ilgili yazılı net bir uzlaşmaya ulaşılamadığı izlenmektedir. Akıl ve sağduyunun imdadıyla bu anlamsız ve sevimsiz belirsizliğin daha fazla uzamadan ortadan kaldırılacağını umalım.

Festivalin ilk haftasında çok az rastlanan türden nefis bir viyola-keman ikilisi konseri izlendi. Ankara'daki (ve aslında ülkenin her yerindeki) müzik meraklılarının oda müziğine maalesef çok kapalı oluşları yüzünden bu güzel konseri de ancak bir avuç müziksever dinledi. Viyola literatüründen çok zevkli bir seçkiyi Ruşen Güneş gibi uluslararası parlak kariyeriyle övündüğümüz bir büyük ustadan dinlemek gerçek bir keyifti. Sonraki kuşaklardan uluslararası başarıların kuvvetli adayı, yetenekli kemancı Pelin Halkacı 'nın Ruşen Üstat ile tamamlayıcı buluşması da kıvanç vericiydi. Yurtdışı kayboluşlar dolayısıyla izleyemeyeceğim sonraki etkinliklerin de festivalin ilk haftasının parlaklığında olmasını dileyerek...

Ankara Sanat Fuarı

Çankaya Belediyesi, Ankara'daki aklı başında kalabilmiş son politik kurumlardan biri olarak başkentin kültür dünyasıyla omuz verici bir haşır neşirliği sürdürüyor. Aslında, sıradan bir bina olmakla birlikte uygun konumundan kazanan Çankaya Çağdaş Sanat Merkezi de yıllarca bomboş oturduktan sonra belediyenin son dönem gayretleriyle canlandı. İrili ufaklı pek çok sergiye, gösteriye, toplantıya mekân sağlıyor. And Vakfı'nca düzenlenen ''AB Sür ecinde Türk Müziğinde Sorunlar'' temalı ve bu satırların yazarının da aktif katılımcılarından olduğu ilginç bir sempozyum, bu mekânlarda cereyan etti. Halen, yüzü aşkın sanatçının, kırk kadar galerinin kanadı altında boy göstereceği kapsamlı bir sanat fuarı da bu merkezde sürüyor. (Ankart 2006 Sanat Fuarı) Türk resminin büyük ustası Kayıhan Keskinok 'a, bu çerçevede bir özel onur ödülü verilmiş oluşu da bu fuara ayrı bir anlam katıyor. Bu vesileyle, dolu insan, güçlü sanatçı ve ilerici aydın Kayıhan Hoca'ya saygılar.

[QueueneGomsor]

Bugün gençtürkselliyiz oley diye Slart ve Saminin gaza getirmeleri ile Migrosa AFM sinemasına gittik. Tabi kampanyanın fos çıkmasına üzülüp biletlere 8er saydıysak da film mükemmeldi bayadır görüşmüyorduk iyi oldu. Artık bir ara hatta bir-iki hafta içinde bir de Ankara buluşması yapsak iyi olur gibi geliyor bana .

Ne diyoruz ?

[QueueneGomsor]

Koskoca ışın kılıcı seni ikiye böldüğü zaman, unutulmaması gereken bir üye daha olduğunu pişmanlıkla hatırlayacaksın ama iş işten geçmiş olacak...
Kendisi maşallah Ankara yerine Istanbullu oldu artık, sürekli orda.